ขนมชนอดแรกของไทย

ขนมสี่ถ้วย

ไม่มี หลักฐานยืนยันแน่นอนว่า “ขนมไทย” เกิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยใดเป็นครั้งแรก
แต่ ตามประวัติศาสตร์ไทย
มีหลักฐานตอนหนึ่งว่ามีการจารึกชื่อขนมที่ทำเลี้ยง คนในคราวขุดสระ
เป็นการจารึกแบบลายแทงสมัยเก่าในแท่งศิลาจารึก
ขนม ที่ปรากฏก็คือ “ไข่กบ นกปล่อย บัวลอย อ้ายตื้อ”
เลี้ยงคนที่มาช่วยกัน ขุดสระ

ไข่กบ หมายถึง เม็ดแมงลัก
นกปล่อย หมายถึง ลอดช่อง
บัวลอย หมายถึง ข้าวตอก
อ้ายตื้อ หมายถึง ข้าวเหนียว

ขนมทั้งสี่อย่าง นี้ ใช้น้ำกระสายอย่างเดียวกัน คือ “น้ำกะทิ”
นี่คือขนมชนิดแรกของ ชนชาติไทย

เพราะในสมัยนั้นนิยมเชิญผู้ปกครองไปกินขนมสี่อย่างนี้ ด้วย
โดยใช้ถ้วยใส่ขนมรับประทานร่วมกับน้ำกะทิ
เรียกการเลี้ยง ขนม ๔ อย่างนี้ว่า “ประเพณี ๔ ถ้วย”

เดิมทีในสมัยสุโขทัยขนมไทยนั้น
มี ส่วนผสมหลักซึ่งขาดไม่ได้อยู่เพียง 3 อย่างคือ
“แป้ง น้ำตาล และมะพร้าว”

Leave a Reply

%d bloggers like this: